Seksuele uitbuiting

Bij seksuele uitbuiting worden mensen onder dwang, druk of misleiding ingezet voor seksuele handelingen, met als doel hen uit te buiten. Bij minderjarigen hoeft er wettelijk gezien geen sprake te zijn van dwang of misleiding. Seksuele uitbuiting is een ernstige aantasting van de lichamelijke en persoonlijke integriteit en is strafbaar als mensenhandel. Het kan gaan om Nederlandse slachtoffers, EU-burgers en derdelanders.

Kwetsbaarheden 

Kwetsbaarheid speelt vaak een grote rol. Denk aan onzekerheid over verblijfsstatus, een licht verstandelijke beperking, dakloosheid, verslaving, schulden, trauma, beperkte kennis van rechten of het ontbreken van een steunend netwerk. Daders kunnen deze kwetsbaarheden bewust gebruiken. Soms versterken zij die kwetsbaarheden gaandeweg. Daardoor krijgen slachtoffers steeds minder ruimte om zelf keuzes te maken en wordt het moeilijker om uit de uitbuitingssituatie te komen.

Integrale aanpak

Seksuele uitbuiting is niet alleen een strafrechtelijk vraagstuk. Het is ook een sociaal-maatschappelijk, bestuurlijk en zorgvraagstuk. Uitbuiting wordt mogelijk gemaakt door verschillende stappen in een proces. Denk aan het ronselen van slachtoffers, het regelen van huisvesting en locaties, het werven van klanten en het verplaatsen of innen van geld. Daarbij kunnen daders gebruikmaken van legale structuren, informele netwerken en digitale platforms.

Hierdoor kunnen meerdere partijen een rol spelen, soms bewust en soms onbewust. Tegelijkertijd kan de uitbuiting lang verborgen blijven. Daarom vraagt seksuele uitbuiting om een integrale aanpak. Daarbij is niet alleen aandacht nodig voor het strafbare feit zelf, maar ook voor de onderliggende processen, verdienmodellen en mechanismen die afhankelijkheid vergroten.