Onwijze moeders – gemeente Rotterdam

In Rotterdam-Noord is ‘Onwijze moeders’ opgezet om moeders meer zicht te geven op straatcultuur, online leefwerelden en risico’s als groepsdruk, drugs en criminaliteit. Het project is een samenwerking tussen onder meer politie, handhaving, welzijn, het Centrum voor Jeugd en Gezin, scholen en andere wijkpartners.

Dit begint dicht bij de moeders zelf: via scholen en andere vertrouwde plekken in de wijk wordt eerst verkend of er behoefte is. Daarna komen moeders samen tijdens laagdrempelige bijeenkomsten, met praktische informatie, ruimte voor gesprek en herkenbare voorbeelden uit de praktijk.

Waarom werkt Onwijze moeders?

De kracht van deze aanpak zit in het aansluiten bij de leefwereld van ouders. Veel moeders blijken wel te merken dat er iets speelt, maar weten niet altijd wat zij precies zien of hoe zij dat moeten duiden.

Door concrete uitleg te geven over bijvoorbeeld drugs, straatcultuur en sociale media, groeit hun kennis en zelfvertrouwen. Tegelijk ontstaat er een plek waar moeders ervaringen uitwisselen en van elkaar leren. Dat maakt de aanpak niet alleen informatief, maar ook verbindend.

Wat levert Onwijze moeders op?

De bijeenkomsten zorgen voor meer bewustwording en meer contact met de wijk. Moeders herkennen signalen beter, durven vaker vragen te stellen en weten beter waar zij terecht kunnen voor hulp of advies. Ook leveren de gesprekken waardevolle informatie op over wat er in de wijk speelt. Doordat professionals dichter op bewoners zitten, krijgen zij sneller signalen en kunnen zij beter inspelen op zorgen die leven in gezinnen en buurten.

Leerpunten van Onwijze moeders

Een belangrijke les is dat je ouders pas bereikt als je het laagdrempelig en herkenbaar maakt. Dat vraagt om werken via mensen en plekken die al vertrouwen hebben, om ruimte voor vertaling en om oog voor verschillen in taalvaardigheid en mondigheid.

Ook helpt het om praktische drempels weg te nemen, bijvoorbeeld met eten, een warme sfeer en sprekers die dichtbij de praktijk staan. De aanpak laat zien dat ouderbetrokkenheid geen bijzaak is, maar een onmisbare schakel in het voorkomen van afglijden van jongeren.