Secondant: Wanneer zorg faalt, wordt veiligheid het probleem

Soms is een cel de plek waar iemand terechtkomt omdat de zorg eerder geen plek wist te vinden. In het online vakblad vertelt Elsa Doze, directeur bij ggz-instelling Fivoor en ambassadeur van de Levensloopaanpak, waarom de zorg voor complexe psychiatrische patiënten volgens haar rigoureus anders moet. Het gaat om een kleine, maar zeer kwetsbare groep mensen die kan afglijden naar overlast, criminaliteit of gevaarlijk gedrag als ondersteuning uitblijft.

Doze schetst een systeem waarin hulpverleners, politie en gemeenten hard werken, maar toch vastlopen op loketten, wetten, schaarste en ontbrekende woonzorgplekken. De Levensloopaanpak moet daar verandering in brengen: door mensen langer in beeld te houden, ook als zij zorg mijden, en professionals beter rond hen te organiseren.

Maar betere samenwerking alleen is niet genoeg, stelt Doze. In het interview legt zij uit waarom het probleem dieper zit dan overlegtafels en goede intenties, en welke fundamentele keuze volgens haar nodig is om kwetsbare patiënten én de samenleving beter te beschermen. Wat zou er gebeuren als Nederland deze groep niet langer van loket naar loket laat gaan, maar één duidelijke verantwoordelijkheid organiseert? Lees het vijf vragen-interview en ontdek waarom Doze zegt dat verandering taai is, maar dat deze patiënten het sowieso waard zijn.