Product toegevoegd aan winkelmand
 

Veiligheidsbeleving


Korte straatgesprekken

Ga zelf de straat op of laat één of meer professionals dat doen. Voer korte vraaggesprekjes met mensen die je (in het betrokken gebied) tegenkomt. Stel van te voren een kort onderwerplijstje op zodat je weet wat je uit elk gesprek wilt halen.

At random

Spreek mensen at random op straat aan, door bijvoorbeeld elke vijfde persoon van boven de 12 aan te spreken. Je kunt ook van deur-tot-deur gaan of bijvoorbeeld in elke relevante straat aanbellen bij drie vaste huisnummers. Of ga gesprekken aan op een centraal knooppunt in de buurt, zoals bij het winkelcentrum, een schoolplein of een speelplaats.

Verzadigingspunt

Maak korte aantekeningen van elk gesprek, zodat je aan het eind een totaalbeeld kunt vormen. Het mooiste is als je gesprekken kunt voeren tot aan het zogenoemde 'verzadigingspunt': het moment waarop je in nieuwe gesprekken niets nieuws meer hoort over het verschijnsel waar je je op richt.

Voorbeelden

In de Rotterdamse wijk Overschie hanteerden gemeenteambtenaren de Hartmann-methode: periodiek zetten zij, in een te bezoeken buurt op de hoek van de straat, een tuintafel en tuinstoelen neer. Ter plekke gingen zij met mensen in gesprek over de situatie in hun buurt.

In een paar wijken van Maastricht zet het Veilige Buurten Team soms een statafel neer in een supermarkt. Zo horen zij van de buurtbewoners wat zij als belangrijkste veiligheidsproblemen in hun buurt zien.

In Den Haag gingen agenten in een buurt waar sprake was van veel intimidatie letterlijk van deur tot deur om te vragen hoe mensen daar de veiligheid beleefden. Mensen durfden zich op die manier wat sneller uit te spreken, omdat niet duidelijk was wié over onveiligheid en intimidatie had gesproken: de politie was immers met iedereen in gesprek geweest.

Een andere variant is de boter-kaas-en-eieren-methode rond specifieke overlastgevers: hier wordt iedereen in de omgeving bevraagd, pas wanneer voldoende mensen hetzelfde verklaren (zodat de schuld niet meer bij één specifiek individu ligt) wordt op de informatie geacteerd. In sommige casussen zijn ook medewerkers van Project M de buurt ingegaan om te proberen op basis van anonimiteit informatie op te halen. Hierbij werd duidelijk dat veel informatie de politie in de getroffen buurten niét bereikt: mensen wilden of durfden dit domweg niet aan de politie te melden.

Een Rotterdamse wijkagent haalde de krant door in zijn buurt zo hier en daar neer te strijken met een tafel-met-parasol en in gesprek te gaan met buurtbewoners .

Zie ook

© Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid