Product toegevoegd aan winkelmand
 
Terug naar nieuwsoverzicht

ToeZine - Help, de meester wordt bedreigd. Hoe om te gaan met calamiteiten op school?

Zo nu en dan krijgen scholen te maken met ernstige gebeurtenissen die de dagelijkse realiteit op een school – en soms zelfs daarbuiten – ontwrichten. Een onverwacht overlijden van een leraar of leerling door zelfdoding of moord. Seksueel grensoverschrijdend gedrag van een leerling of leraar. Of de bedreiging van een leraar. “We noemen het dan een calamiteit. Gemiddeld maken schoolleiders 2 keer in hun carrière een calamiteit mee”, zegt Lynn Louwe, crisisadviseur bij het calamiteitenteam van School & Veiligheid.

Calamiteiten zie je vaak niet aankomen, maar dat betekent niet dat scholen zich niet kunnen voorbereiden. Zo heeft iedere school een veiligheidsplan, waarin staat welke stappen ze moet zetten bij een calamiteit. Schoolleiders bepalen zelf of ze de calamiteit alleen af kunnen of dat ze hulp nodig hebben. “De regie ligt bij de school”, zegt Louwe. “Vanuit het veiligheidsplan weten ze wie hen kan ondersteunen: GGD, politie en School & Veiligheid. Alle partijen hebben weer andere expertise in huis."

Vinger aan de pols

Toch kan het voorkomen dat de school niet om hulp vraagt, terwijl die hulp wél nodig is. Partijen om hen heen kunnen dit signaleren en horen volgens Louwe dan ook de vinger aan de pols te houden. De vertrouwensinspecteur bij de Inspectie van het Onderwijs bijvoorbeeld, waar de school melding kan doen van bepaalde voorvallen. Maar het kan ook de leerplichtambtenaar zijn die signalen opvangt van een mogelijke calamiteit. 

Communicatie

De grootste uitdaging voor scholen ligt volgens Louwe op het communicatievlak. “Door sociale media kunnen calamiteiten snel ontsporen. Bij een vermoeden van seksueel grensoverschrijdend gedrag bijvoorbeeld. De geruchtenmachine draait overuren, journalisten bellen naar school of posten voor het schoolhek. Veel scholen hebben amper ervaring met crisiscommunicatie. Hierin kunnen gemeenten iets voor hen betekenen. 

Lees het hele artikel op ToeZine.nl

© Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid