Product toegevoegd aan winkelmand
 
Terug naar nieuwsoverzicht

Secondant: Werken in netwerken

Samenwerking is goed, dus hoe meer hoe beter. Dat lijkt de ambitie te zijn waarmee complexe maatschappelijke problemen moeten worden aangepakt, schrijft Bert Berghuis in zijn nieuwe column in Secondant. Zo ontstond een wirwar aan samenwerkingsverbanden in de veiligheidszorg. Maar hoe effectief is die samenwerking eigenlijk? 

Gegevensverwerking

Op 17 december 2020 nam de Tweede Kamer de Wet gegevensverwerking door samenwerkingsverbanden aan. Deze wet moet helpen om belangrijke maatschappelijke vraagstukken goed te behandelen. Zoals georganiseerde criminaliteit en complexe problemen rond personen op het vlak van zorg en veiligheid. Bij dit soort van kwesties is al snel een ‘integrale aanpak’ nodig. De betrokken partners wisselen bij hun aanwezige informatie uit, zodat een goede aanpak kan worden bereikt. 

Samenwerkingsverbanden

Deze wet kent een algemeen karakter en kan dus allerlei, bij algemene maatregel van bestuur aangeduide, samenwerkingsverbanden betreffen. De wet noemt wel een paar specifieke samenwerkingsverbanden, zoals: de Regionale Informatie- en Expertise Centra (RIEC’s) en de Zorg- en Veiligheidshuizen. Tekenend is dat er vele organisaties in zo’n samenwerkingsverband meedoen, soms 7, vaker 10 tot 12. Er zijn 10 RIEC’s en 34 Zorg- en Veiligheidshuizen, daarnaast 25 Veiligheidsregio’s, 26 Veilig Thuisregio’s, 42 Jeugdzorgregio’s en 16 Veilige Publieke Taakregio’s.

Nog afgezien van de vraag naar de democratische legitimatie van het functioneren van het samenwerkingsverband, zijn er 2 kwesties die hier om nadere aandacht vragen. Dat betreft:

  1. De mate waarin integrale samenwerking effectief kan zijn en welke risico’s daaraan zitten 
  2. De schaal waarop die samenwerking is georganiseerd. 

Lees het hele artikel op Secondant 

© Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid