Product toegevoegd aan winkelmand
Nieuwsoverzicht
Terug naar nieuwsoverzicht
Nieuwsoverzicht

Toezine: Evalueren is noodzakelijk bij horizontaal toezicht

Onder toezichthouders groeit de populariteit van horizontaal toezicht. In navolging van de Belastingdienst voegden onder meer de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA), 
Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) en Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) deze aanpak toe aan hun strategie. Lisette van der Hel (hoogleraar effectiviteit van het overheidstoezicht aan Nyenrode Business Universiteit) gaat in ToeZine in op de kansen en risico's van de horizontale aanpak.



Een efficiënter gebruik van de capaciteit en een meer gelijkwaardige verdeling van verantwoordelijkheden tussen toezichthouder en ondertoezichtstaande. Dat zijn de belangrijkste redenen om te kiezen voor horizontaal toezicht (HT). Deze aanpak levert een zakelijke relatie op waarbinnen zij samen het toezicht vormgeven. Vertrouwen tussen beide partijen is de basis. In een convenant leggen ze hun afspraken vast, ook over de manier waarop ze met elkaar omgaan. Zo moet de ondertoezichtstaande mogelijke risico’s tijdig aangeven. En op zijn beurt belooft de toezichthouder mee te denken over antwoorden en oplossingen.

Betere inzet van schaarse capaciteit

De Belastingdienst begon 15 jaar geleden al met de inzet van horizontaal toezicht. De aanpak was toen heel vernieuwend, al klonken er al snel kritische geluiden. Het aantal boekonderzoeken daalde fors en veel bedrijven zouden in de ogen van het publiek en de media niet meer gecontroleerd worden. Ondanks die kritiek heeft HT ook in domeinen als voedselveiligheid en de zorg inmiddels zijn intrede gedaan. “Voor de Belastingdienst, maar ook voor de andere toezichthouders, is HT een belangrijke ontwikkeling geweest”, vertelt Lisette van der Hel. Zij is hoogleraar effectiviteit van het overheidstoezicht aan Nyenrode Business Universiteit. “De aanpak zorgt voor een betere inzet van schaarse toezichtcapaciteit en leidt tot effectiever toezicht. Effectiever, omdat problemen die kunnen leiden tot een gebrek aan naleving eerder aan het licht komen.”